3 fakty z historii o medycznej marihuanie


joint-palenie-marihuany-palenie-jointa-palenie-thc


Medyczna marihuana została wprowadzona do medycyny zachodniej w połowie 1800 roku.

W 1830 roku, irlandzki lekarz o imieniu William Brooke O’Shaughnessy obserwował stosowanie marihuany podczas podróży do Indii.

Po przestudiowaniu jej skutków, wprowadził marihuanę dla lekarzy w Anglii w leczeniu szerokiego zakresu warunków, w tym skurczów mięśni, reumatyzmu, epilepsji i wszelkiego rodzaju bólu. Kiedy opublikowano doniesienia o jej skuteczności, popularność leków opartych na konopi szybko rozprzestrzeniła się w całej Europie i Ameryce Północnej.

Nazwa „indica” odnosi się do konopi indyjskich.

Nazwa Cannabis indica została pierwotnie wymyślona przez francuskiego biologa w 1785 roku. Jean-Baptiste Lamarck również odwiedzał Indie, kiedy zauważył różnicę między lokalnie uprawianą konopią oraz jej europejskim kuzynem.

Konopia europejska była głównie używana do celów rolniczych i była w tym czasie znana jako Cannabis sativa. Lamarck postanowił oddzielnie sklasyfikować gatunek indyjski, nadając mu nazwę Cannabis indica.

Cannabis był wymieniony w Farmakopei Stanów Zjednoczonych od 1851 do 1941 roku.

Farmakopeia Stanów Zjednoczonych (USP) zawiera listę dopuszczalnych wyrobów medycznych każdego roku, a konopia była uznana w wielu jej wcześniejszych edycjach. Ale podczas gdy przetwory konopi były przepisywane powszechnie w latach 1800, zaczęły być zastępowane przez leki syntetyczne w wieku 20.

Po przejściu ustawy o podatku marihuany (Marihuana Tax Act) w 1937 roku, przepisywanie marihuany stało się coraz trudniejsze, a jego niegdyś znacząca rola w medycynie zachodniej wkrótce została zapomniana. Konopia została usunięta z USP w 1942 roku i nigdy więcej się tam nie pojawiła.

nasiona marihuany, nasiona konopi, sklep

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

olej cbd, konopny, cbd, thc